Cześć trzecią Huntington poświęcił na nakreślenie "nowego ładu", opartego na kręgach cywilizacyjnych. Ideę takiego podziału świata zawrzeć można w następującej tezie: "Sojusze powstałe na bazie ideologii i układów między supermocarstwami ustępują miejsca przymierzom określanym przez kulturę i cywilizację. (...) uskoki pomiędzy cywilizacjami bezustannie stają się frontowymi liniami w konfliktach politycznych". Według Huntingtona - chociaż sojusze polityczne nie zawsze się pokrywają z pokrewieństwem kulturowym, to jednak najważniejszym czynnikiem, który decyduje o kształcie światowych przymierzy jest "tożsamość kulturowa" (wg autora, tezy tej dowodzą chociażby konflikty w byłej Jugosławii czy ZSRR oraz postępowanie Chin).Część czwarta (najobszerniejsza) jest autorską analizą "zderzeń cywilizacji", w której Huntington stara się odpowiedzieć na pytanie, które kwestie są między cywilizacjami sporne oraz co jest najbardziej prawdopodobną przyczyną przyszłych konfliktów. Zdaniem autora najbardziej dramatyczne konflikty wynikają z "arogancji Zachodu, nietolerancji Islamu i chińskiej pewności siebie". Cywilizacje prawosławna, indyjska i japońska natomiast będą wobec Zachodu zajmować stanowisko ambiwalentne. Piąta i ostatnia część "Zderzenia cywilizacji" to zbiór wskazówek i przestróg, jakich Huntington chce udzielić całemu światu zachodniemu. Autor boi się, iż Zachód znalazł się już w "dekadenckiej" fazie swego rozwoju.

Zderzenie cywilizacji Samuela Huntingtona .