W czasach Woltera i Stanisława Augusta
Oświeceni mieli bardzo ambitne cele: chcieli lepiej urządzić świat, poprawić relacje miedzy ludźmi i narodami oraz zapewnić wszystkim szczęśliwe życie. Za najważniejsze zadanie uznano nauczenie ludzi samodzielnego myślenia. Akcentowano, więc znaczenie edukacji, która miała służyć nie tylko potrzebom państwa czy kościoła, ale także, aby wychować ludzi światłych i mądrych. W tym celu wprowadzano nowe przedmioty, metody nauczania i podręczniki. Realizacja tego zadania okazała się niezwykle trudna, ale stopniowo grono jej zwolenników powiększało się. Oświeceni głosili prymat poznania rozumowego i koniecznością oparcia się na doświadczeniach. Oświeceniowe idee miały znaczny wpływ na politykę. Zmiany dotyczyły usprawnienia administracji państwowej, a głownie rozumienia roli władcy, który powinien mieć przede wszystkim na uwadze dobro swoich poddanych. Hasła i programy Oświecenia zostały zdefiniowane w Deklaracji Niepodległości oraz Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela.
W czasach Woltera i Stanisława Augusta .